::. ××××××××××××فقط تو باورش کن××××××××××××× .::



: درباره وبلاگ
اسمم سارا ست . 20ساله. از شاهرود. ashofte_1365_ashofte

: منوی اصلی
صفحه نخست آرشیو وبلاگ

: نوشته های پیشین
86/02/01 - 86/02/31 85/09/01 - 85/09/30 85/05/01 - 85/05/31 85/04/01 - 85/04/31 84/12/01 - 84/12/29 84/11/01 - 84/11/30

:دوستان گلــــــــــم
ساناز اردشیر ساحل جون سعید جرج جلف رامین تشنه نازنین-خوب شد عزیزم؟؟- تارای عزیزم-بوس-

: موسیقی

روي من شرط نبند ... جاي تکخال قمار ...

جاي يک اسب سياه ... پاي ميدان شکار ...

بر سرم عشق نپاش ... مثل باران تگرگ ...

مثل يک شوخي تلخ ... بين مهماني مرگ ...

پشت من راه نيا... همچو يک عاشق ناب ...

باورت را نفرست... رو به من،رو به سراب ...

هستي ات را نفروش... به پريشاني من ...

بخت پرواز نبين ... روي پيشاني من ...

بيش از اين لاف نباف ... پشت اين نغمه سرد ...

روي من تاس نريز... جاي يک تخته نرد!!!!

| +| نوشته شده در پنجشنبه 1386/02/13 توسط سارا | |

ای ستاره ...

ما سلاممان بهانه است .........

عشق مان دروغ جاودانه است ......

ای ستاره ....

باورت نمیشود که در زمین به هر که میرسی خنجری میان مشت خود نهفته است ..........

در کنار هر شکوفه تبسمی ، خار جانگذای حیله ای نهفته است ..........

| +| نوشته شده در جمعه 1385/09/10 توسط سارا | |

وقتي كه هيچ بهانه اي براي گريستن نيست...
لابد چيزي براي شكستن هست...

| +| نوشته شده در دوشنبه 1385/05/23 توسط سارا |

              همه چیز گاه اگر کمی تیره می نماید،

               باز روشن می شود زود!

               فراموش مکن این حقیقت است:

                   بارانی باید تا که رنگین کمانی برآید...

                و لیموهائی ترش تا که شربتی گوارا فراهم شود...

                   و گاه روزهائی در زحمت، تا که از ما انسانهائی تواناتر بسازد...

                                                خورشید دوباره خواهد درخشید، زود، خواهی دید!

| +| نوشته شده در جمعه 1385/05/06 توسط سارا |

دلم احساس غم دارد

                در این انبوه ویرانی

                          کمی تا قسمتی ابری

                                              وشاید باز بارانی

| +| نوشته شده در جمعه 1385/04/30 توسط سارا |

زندگی...

                         زندگي شايد همين باشد



                         يك فريب ِساده و كوچك



                         آن هم از دست ِعزيزي كه تو دنيا را



                        جز براي او و جز با او نمي خواهي

من گمانم زندگي بايد همين باشد .....

| +| نوشته شده در چهارشنبه 1385/04/28 توسط سارا |

میگذری ... میگذرم...

                              باز اشكم بي بهانه

                                          همچو شبنم همچو باران

                                    گشت از چشمم روانه

                               يادم آيد : يار ديرين يار بي دين

                        خاطراتي تلخ و شيرين



                                                     در خيابانهاي شهرم

                                                     نوجواني بودم عاشق

                                                               تازه بالغ

                                                              شاد و خوش از غصه فارغ

در درونم ليك جنگي بين زشتي با قشنگي

     مهر و نفرت

             عشق و شهوت

                          من گرفتار اين ميانه

                                                    روزها يك يك گذر كرد

                                                                  دل به تنهايي به سر كرد

                                                                     عاقبت بختم خبر كرد

                                                                                     چشم او بر من نظر كرد

                                                     مهر او بر من اثر كرد

                                                     زندگي شد عاشقانه

   در كنار هم نشستيم

          شيشه ي تنهايي و غم را شكستيم

    عهد و پيمانها كه بستيم

                                    تا فقط من باشم و او

                                                     تا نيندازد جدايي بين ما افسون و جادو

                                                اي دريغ از اين زمانه

                                                                 اينك او آنجا نشسته

                                          عهد و پيمانش شكسته

                                             در كنارش يار تازه

                              عشق ؟ نه ! بازي تازه

                                            كاش بودم يك جوانه

                                                               تا برويم بار ديگر

                                                                                تا بجويم يار ديگر

                                                             دلبري از جنس الماس

                                                                               ياري از جنس ترانه

          کاش بودم ...

| +| نوشته شده در سه شنبه 1385/04/13 توسط سارا |

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کناردستم نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد .
به موهاي مواج و ز يباي اون خيره شده بودم وآرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد .

آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم . بهم گفت :"متشکرم "و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم ... اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .





تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتي کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و گونه من رو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم ... اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .





روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد"
من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با همديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجي ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمي کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم " ، و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم ... اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .





يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم و گونه منو بوسيد .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم ... اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ، اون دختر حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو میدونستم ، اما قبل از اینکه از کلیسا بره بیرون رو به من کرد

و گفت" تو اومدي ؟ متشکرم"

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم ... اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .





سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختري که در دوران تحصيل اون رو نوشته، اين چيزي هست که اون نوشته بود :




" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتي ام ... نمی دونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره..."

| +| نوشته شده در جمعه 1384/12/19 توسط سارا | |

ادامه ام بده

به لبهایی خواهی رسید

که فروختم به یک جعبه کبریت، به یک نخ سیگار

گریه کن

دخترک خوابهایت مرد!

مرا میخواهی؟

| +| نوشته شده در یکشنبه 1384/12/14 توسط سارا |

يه روز بهم گفت: ميخوام باهات دوست بشم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام ...

بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فكر خوبيه.منهم خيلي تنهام ...

يه روز ديگه بهم گفت: ميخوام تا ابد باهات بمونم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام ...

بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فكر خوبيه.منهم خيلي تنهام ...

يه روز ديگه بهم گفت: ميخوام برم يه جاي دور. جايي كه هيچ مزاحمي نباشه. وقتي همه چيز حل شد. تو هم بيا اونجا. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام ...

بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فكر خوبيه.منهم خيلي تنهام ...

يه روز تو يه نامه برام نوشت: من اينجا يه دوست پيدا كردم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام ...

براش يك لبخند كشيدم و زيرش نوشتم: آره ميدونم. فكر خوبيه.منهم خيلي تنهام ...

یه روز ديگه يه نامه برام نوشت كه : من قراره با اين دوستم تا ابد زندگي كنم. آخه مي دوني من اينجا خيلي تنهام ...

براش يك لبخند كشيدم و زيرش نوشتم: آره ميدونم. فكر خوبيه.منهم خيلي تنهام ...

حالا ديگه اون تنها نيست و از اين بابت خوشحالم و چيزي كه بيشتر از اون خوشحالم ميكنه اينه كه هنوز هم نمي دونه كه من " خيلي خيلي تنهام ... "

| +| نوشته شده در سه شنبه 1384/12/09 توسط سارا | |

نمیخواستم . . .

مجبور به رفتنم...

صدای باران اشک هایت بود...

و من...

دیوانه وار می رفتم...

و چه سخت...

نه التماس نگاهت...

نه خواهش قلبت...
هیچکدام را نمی دیدم...

                                       اینجا نقطه ی پایان فاجعه ی قصه ی ما...
                                        اینجا نقطه آغاز بیزاری تو از من است…
                                        آغاز بیزاری تو از من...

                                         قدم در راهی ناخواسته دارم من…
                                         راهی بی بازگشت...
                                         کاش میدانستی...
                                         رفتنم را نمی خواستم...